سديد الدين محمد عوفى
مقدمهء مصحح 132
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )
باب هفتم در مذمت دروغ گفتن و فوائد صدق 161 - 194 مقدمه ؛ 161 1 / سخنان ابو بكر در مذمت دروغ . / 161 2 / درخواست يكى از نوعهدان اسلام از امير المؤمنين على عليه السلام كه يكى از خصال ذميمه را اختيار كن تا از آن اجتناب نمايم و جواب امير المؤمنين به او . / 162 3 / حكايت حجاج و دو تن از خوارج كه به سبب صدق از مجازات او خلاص شدند . / 163 4 / چرا احنف قيس در مجلس معاويه كه از امير المؤمنين على عليه السلام سخن مىگفتند خاموش ماند و سخن نگفت . / 164 5 / وصيت مسترشد خليفه به پسر خود . / 164 5 / ( مكرر ) ، حكايت دو نديم لافزن فضل سهل . / 165 6 / مناظره در معنى شعر در مجلس صاحب عباد و آنچه ابو محمد خازن گفت . / 165 7 / حكايت رشيد و خادم او منصور كه به دستور خليفه خود را كر ساخت به مصلحتى و به رسالت به روم رفت و عاقبت كار او . / 166 8 / گريختن حسن بصرى و آمدن او به صومعهء حبيب عجمى / 171 9 / چگونگى حال فرج رخجى كه خليفه هارون برو بدگمان شد و اقرارى كه به نجاتش انجاميد . / 173 10 / امان دادن حجاج مردمان بصره را و آمدن يوسف